ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 02 ΜΑΪΟΥ...........................

02 Μαῒου

,
373.—Πεθαίνει ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Αθανάσιος. Πρόκειται για τον Άγιο Μέγα Αθανάσιο της Ορθοδοξίας μας. Πήρε τον τίτλο Μέγας και για δύο λόγους και για τους αγώνες του, μα και για την πρακτική ζωή του, για την αγιότητα του. Δεν είναι το αξίωμα του μονάχα που του έδωσε τον τίτλο του μεγάλου, είναι και η αρετή του. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος σε εγκωμιαστικόν του λόγο γι’ αυτόν, τον ταυτίζει με την ιδίαν την αρετήν.Λέγει δε, «Αθανάσιον επαίνων αρετήν επαινέσομαι. Ταυτόν γαρ εκείνο τε ειπείν και επαινέσαι». (Επαινώντας τον Αθανάσιον θα επαινέσω την αρετήν. Γιατί Αθανάσιος και αρετή είναι το ίδιο πράγμα. Όταν αναφέρομαι εις αυτόν επαινώ την αρετήν).
1729.—Γεννιέται η Αικατερίνη Β’ η Μεγάλη, [Екатерина II Великая, Yekaterina II Velikaya] αυτοκράτειρα της Ρωσίας, γερμανοπρωσικής καταγωγής. Επιλέχθηκε από την Ρωσίδα Αυτοκράτειρα Ελισάβετ ως σύζυγος του ανηψιού της, διαδόχου Πέτρου Γ΄ της Ρωσίας ή Πέτρου Φιόντοροβιτς [Пётр III Фëдорович], ο οποίος ήταν δεύτερος εξάδελφός της. Η ρωσική ορθόδοξη εκκλησία την δέχθηκε ως μέλος της με το όνομα Αικατερίνη Αλεξέγεβνα. Ο γάμος της με τον Πέτρο, δεν θεωρείται από τους επιτυχημένους, με τους δύο να διατηρούν παράλληλα εξωσυζυγικές σχέσεις. Με την υποστήριξη της πλειοψηφίας των ευγενών, και με συνεργάτη τον εραστή της Γρηγόριο Ορλώφ, απομάκρυνε τον Πέτρο Γ’από τον θρόνο και έγινε αυτοκράτειρα.Η εξωτερική πολιτική της Αικατερίνης Β΄ είχε ως στόχο την ενίσχυση του ρόλου της Ρωσίας στον κόσμο και την επέκταση της επικράτειάς της. Ένα από τα φιλόδοξα σχέδιά της στην εξωτερική πολιτική ήταν το λεγόμενο «Ελληνικό σχέδιο», με στόχο τον διαμελισμό της τουρκίας, και την αναβίωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Με τα «Ορλωφικά» χρησιμοποίησε τους πάντα έτοιμους για επανάσταση Έλληνες, εγκαταλείποντάς τους όμως μετά την Συνθήκη του Ιασίου που συνήψε με την οθωμανική αυτοκρατορία. Στην εποχή της Αικατερίνης Β’, το 60% των αξιωματικών στον Στόλο του Ναυάρχου Φ. Ουσακόβ ήσαν Έλληνες. Ο έλλην Λάμπρος Κατσώνης, Διοικητής του Ρωσικού Στόλου της Μεσογείου, που συμμετείχε και στα Ορλωφικά, αρνήθηκε την αποδοχή της Συνθήκης λέγοντας «Αν η Αικατερίνη υπέγραψε ειρήνη με τους τούρκους, εγώ δεν υπέγραψα ακόμα την δική μου….».Από τους Έλληνες, μόλις έχασαν τις ελπίδες τους για απελευθέρωση, άλλοι, όπως οι Μανιάτες, κατέφυγαν στα σπήλαιά τους και στα απότομα βράχια τους, παίρνοντας μαζί τους πολλούς που βρίσκονταν έξω από την περιοχή τους, άλλοι σώθηκαν στα μεγάλα νησιά και στα Κύθηρα, και άλλοι σφάχτηκαν σαν πρόβατα.
1821.—Εις το χωριό Λαντζόϊ Ηλείας γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Κατά την μάχην επικρατούν οι τούρκοι και φονεύεται ο Έλλην οπλαρχηγός Σαρινίτης.
.—Οι Ψαριανοί υπό τον Γιαννίτση Ανδρέα ήρπασαν τουρκικά κανόνια και τα μεταφέρουν στο νησί τους. Με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα του 1821, οι Ψαριανοί τάχθηκαν άμεσα στο πλευρό των αγωνιζόμενων Ελλήνων.H ελλειπής οχύρωσις του νησιού, η έλλειψις πυροβόλων καθώς και η ανεπάρκεια οικονομικών πόρων ώθησαν του Ψαριανούς στην οργάνωση καταδρομικού αποσπάσματος αποτελούμενου απο 4 πλοία υπο την αρχηγία του Ανδρέα Γιαννίτση με σκοπό να “απαλλοτριώσουν” Οθωμανικά όπλα δια εφόδου. Το μικρό οχυρό Ίμπριτζε στα παράλια του Μελανικού Κόλπου [Δαρδανέλια] υπήρξε ο πρώτος στόχος των παράτολμων Ψαριανών οι οποίοι αποβίβασαν με λέμβους ένοπλα πληρώματα κοντά στο οχυρό.Η αιφνιδιαστική επίθεση των σκληροτράχηλων νησιωτών εξελίχθηκε σε σκληρή μάχη η οποία τερματίστηκε με την κατάληψη του οχυρού από το οποίο αφαίρεσαν 6 πυροβόλα με τα ανάλογα εφόδια. Επόμενός τους στόχος ήταν το Μεγανήσι, από το οποίο πήραν 14 από τα 20 ορειχάλκινα πυροβόλα του κάστρου, πυρίτιδα, σφαίρες και ότι άλλο χρήσιμο υπήρχε. Οι Ψαριανοί καταδρομείς επέστρεψαν στις 7 του ιδίου μήνα με την πλούσια λεία και χρήσιμες πληροφορίες για τις κινήσεις του τουρκικού στόλου.
1824.—Το φέρετρον εντός του οποίου είχε τοποθετηθή ο νεκρός τού λόρδου Βύρωνος, μετά τού κιβωτιδίου τού περιέχοντος την καρδίαν και τον εγκέφαλόν του, μεταφέρονται εις Ζάκυνθον. Εκείθεν, διεκομίσθησαν διά τού αγγλικού βρικίου «Φλωρίς» εις την γενέτειραν τού ποιητού, προς ταφήν. Διά τού ιδίου βρικίου, όπερ είχε φθάσει εις Ζάκυνθον, δύο ημέρας μετά τον θάνατον τού Βύρωνος, είχε μεταφερθή η πρώτη δόσις τού συναφθέντος διά των ενεργειών τού ευγενούς Αγγλου, δανείου.
1829.—4.000 Έλληνες επαναστάτες, υπό τον Αρχιστράτηγο Αυγουστίνο Καποδίστρια, στην επιχείρηση ανακαταλήψεως της Ρούμελης, πολιορκούν τους τούρκους του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού και τους αναγκάζουν να παραδοθούν. Στην Ανατολική Στερεά δραστηριοποιήθηκε ο Δημήτριος Υψηλάντης από τα τέλη του 1828 και πέτυχε σύντομα να ελέγξει τη Βοιωτία, την Παρνασσίδα και τη Λοκρίδα.
1893.—Ο Πλάτων Δρακούλης διοργανώνει στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο των Ελλήνων σοσιαλιστών. Είχε στενή σχέση με την «Σοσιαλιστική Αναρχική Επαναστατική Προπαγάνδα» που λειτουργούσε στο Λονδίνο. Στην Αγγλία πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του ως καθηγητής ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
1897.—[π.ημ.] Οι Ελληνικές δυνάμεις μάχονται εναντίον των τούρκων υπό τον Οσμάν πασά, στον τομέα Ηπείρου διά την κατάληψιν τού Γριμπόβου Άρτας. Κατόπιν υπερανθρώπων προσπαθειών, οι Έλληνες καταλαμβάνουν το Γρίμποβον αλλ’ έχουν 7 αξιωματικούς νεκρούς και 52 άνδρες εκτός μάχης. [14/5 ν.ημ]
.—Στη Θεσσαλία συνεχίζεται η άμυνα των Ελλήνων.
1902.—Τουρκικά στρατεύματα καταφθάνουν στην νήσο της Θάσου για αποκατάσταση της τάξεως.
1919.—Συνιστάται Ελληνική Υπάτη Αρμοστία εν Σμύρνη με εντολή των συμμάχων της Αντάτ (Ιταλία-Αγγλία-Γαλλία). Ύπατος Αρμοστής διωρίσθη ο Αριστείδης Στεργιάδης. Μερικές απ’ τις πολιτιστικές μεταρρυθμίσεις που η Ελληνική Διοίκησις είχε εισαγάγει στην περιοχή της Σμύρνης ήταν,να καταργήσει τους «οίκους ανοχής» που βρίσκονταν σε κεντρικές περιοχές της πόλεως, να απαγορεύσει το χαρτοπαίγνιο στις λέσχες και στα ιδιωτικά σπίτια, να συντηρήσει και βελτιώσει με δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου τα τουρκικά σχολεία,εξακολουθώντας την λειτουργία τους, να διατήρησει σε ισχύ το τούρκικο σύστημα στοιχειώδους εκπαιδεύσεως, διορίζουσα προκρίτους Μουσουλμάνους στα διάφορα χωριά για να εποπτεύουν στην εφαρμογή του. Οργάνωσε υγειονομική υπηρεσία, για την κατάρτιση στατιστικών, την βελτίωση των υγειονομικών συνθηκών και την καταπολέμηση επιδημιών και μεταδοτικών ασθενειών, όπως της ελονοσίας, της συφιλίδος κλπ. Το Ίδρυμα Υγιεινής που αποτελείτο από δύο τμήματα, το ένα της Υγιεινής και το άλλο της Βακτηριολογίας, ήταν έτοιμο να λειτουργήσει όταν οι τούρκοι έκαψαν τη Σμύρνη και είχε στη διάθεση του εγκαταστάσεις παρόμοιες προς εκείνες των μεγάλων Πανεπιστημίων της Ευρώπης, καθώς και μια καλή βιβλιοθήκη και πλήρη εξοπλισμό σε εργαλεία. Ουδέποτε θα του έλειπαν χρήματα ή βοήθεια και θα ήταν στην υπηρεσία όλων των τάξεων, ανεξάρτητα από το δόγμα ή τη φυλή στην οποία θ’ ανήκαν.
.—Η Ι Μεραρχία μεταφέρεται εσπευσμένα από την περιοχή Ελευθερών Καβάλας και αποβιβάζεται στην Σμύρνη, με συμμαχική εντολή. Παρά την ενθουσιώδη υποδοχή που επιφυλάχθηκε από τους Έλληνες, η απόβαση συνοδεύτηκε και με αιματηρά επεισόδια, ύστερα από προσχεδιασμένη τουρκική προβοκάτσια.
.—Ο σφαγέας Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και αρχίζει αμέσως να σχεδιάζει και να οργανώνει τους διωγμούς εναντίον των Ποντίων, αρχίζοντας την δεύτερη φάση της γενοκτονίας σε όλο το μήκος της ακτής της Μαύρης Θαλλάσης. Μεταξύ 1919 και1922 σχεδόν 150.000 Έλληνες του Πόντου δολοφονήθηκαν. Αρχηγός σε αυτές τις σφαγές ήταν ο Τοπάλ Οσμάν Πασάς, ο οποίος με την κυβερνητική υποστήριξη, οδήγησε τις παραστρατιωτικές δυνάμεις που κατέστρεψαν τα άοπλα ποντιακά ελληνικά χωριά και κατέσφαξε αθώους άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
1920.—Στο μέτωπο της Μ. Ασία ο ελληνικός στρατός μάχεται μάχες προφυλακών.
.—Εκμεταλλευόμενος την προσωπική του φιλία με τον Βενιζέλο ο Αρμοστής στην Σμύρνη Αριστείδης Στεργιάδης, δημιουργεί συνεχώς έκτροπα. Στην προσπάθειά του να φανεί δίκαιος προς τους σφαγείς τούρκους και αυστηρός προς τους Έλληνες, φθάνει σε σημεία να διαπληκτισθεί με οποιοδήποτε πολίτη ή στρατιωτικό και χειροδικεί ακόμη και κατά διοικητικών υπαλλήλων. Χιλιάδες είναι οι επιστολές διαμαρτυρίας των ομογενών που καταφθάνουν στο γραφείο του Βενιζέλου οι οποίες όμως αγνοούνται από τον ίδιο επιδεικτικά.
1921.—Η στρατιά της Μ. Ασίας δρα δια πυροβολικού και περιπόλων.
1922.—Η ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία μάχεται μάχες προφυλακών.
1925.—Μετά την απόφαση των Άγγλων να καταστήσουν αποικία την Κύπρο, στο νέο συμβούλιο του νησιού θα μετέχουν 12 Έλληνες και 3 τούρκοι.
1941.—Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την Κεφαλληνία.
.—Πεθαίνει η Πηνελόπη Δέλτα, πέντε ημέρες μετά την πόση δηλητηρίου [27/4]. Ήταν η τρίτη απόπειρα αυτοκτονίας που επιχείρησε. Γεννήθηκε το 1874 στην Αλεξάνδρεια, ήταν κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη,  και μεγάλωσε σε ένα αυστηρότατο οικογενειακό περιβάλλον στερημένο από την τρυφερή γονεϊκή αγάπη.Το συγγραφικό της έργο, εμπνευσμένο από την θρησκευτική παράδοση, την βυζαντινή ιστορία και τον μακεδονικό αγώνα, κάλυψε ένα μεγάλο κενό στο χώρο της παιδικής λογοτεχνίας. Κατά την διάρκεια των διωγμών που υπέστη ο Ελληνισμός της Μακεδονίας, Θράκης και Μ.Ασίας, η Δέλτα συμπαραστάθηκε στους πρόσφυγες, και έπραξε ό,τι μπορούσε για να τους συνδράμει. Βίωσε τραγικά τον ανολοκλήρωτο έρωτά της για τον Ίωνα Δραγούμη, που η τραγική μοίρα έφερε τον πατέρα της με την ανοχή του, να συμμετάσχει στην δολοφονία του. Ήδη από το 1903 εκδηλώθηκαν τα πρώτα ψυχολογικά της προβλήματα. Όταν το 1925 εκδηλώθηκαν τα πρώτα συμπτώματα της ασθενείας που την καθήλωσαν στην καρέκλα, έχασε και την τελευταία επιθυμία να παραμείνει στην ζωή. Την ημέρα της εισόδου των γερμανών στην πόλη των Αθηνών, ήπιε δηλητήριο και πέντε μέρες μετά, πέθανε σε ηλικία 57 ετών. Στο σημείωμα που άφησε στα παιδιά της έγραφε: “Παιδιά μου, ούτε παπά, ούτε κηδεία. Παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου, αλλά μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι δεν ζω πια. Φροντίστε τον πατέρα σας. Τον φιλώ σφιχτά. Π.Σ. Δέλτα” Στον τάφο της, στον κήπο του σπιτιού της, χαράχτηκε η λέξη «ΣIΩΠH».
1945.—Δύναμη 220 Ιερολοχιτών απελευθερώνει το νησί της Ρόδου και προξενεί σοβαρές ζημιές σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Οι απώλειες του εχθρού ήταν 31 γερμανοί και 23 ιταλοί αιχμάλωτοι. Από τον Μάρτιο του 1945 ο Ιερός Λόχος με εξοπλισμένα καΐκια έκανε περιπολίες στην περιοχή των Δωδεκανήσων, σφίγγοντας την πολιορκία της Ρόδου. Στα τέλη Απριλίου με αρχές Μαῒου Ιερολοχίτες χωρισμένοι σε 5 ομάδες επιχείρησαν και κατάφεραν να θέσουν εκτός μάχης όλα τα παράκτια φυλάκια στην Ρόδο. Τα χτυπήματα αυτά επέφεραν και την τελική παράδοση της Γερμανικής φρουράς στην Κω και στην Ρόδο τον Μάιο του 1945.
.—Σε αποστολή μεταφοράς αξιωματικών υπαλλήλων και άλλων προσώπων και ενώ έπλεε 5 ναυτικά μίλια βόρεια της Άκρας Ζούρβας της Ύδρας, το μετασκευασμένο ναρκαλιευτικό Σπερχιός στις 08.30 μ.μ. (20.30), λόγω υπερφόρτωσης, ανατράπηκε και βυθίστηκε γεμάτο επιβάτες, παρασύροντας στο βυθό περισσότερα από 50 άτομα (επιβάτες και μέλη πληρώματος). Το πλοίο είχε αποπλεύσει από Πειραιά με προορισμό Σύρο, Χίο, Μυτιλήνη και Σάμο. Κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο έφεδρος ανθυποπλοίαρχος Δ. Βογιατζής. Στο ναυάγιο αυτό πνίγηκε και ο Πλοίαρχος του Β.Ν. Ι. Βλαχόπουλος που επέβαινε ως επιβάτης.Το πλοίο ήταν νορβηγικό φαλαινοθηρικό και είχε παραδοθεί στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό το 1943, στην Αλεξάνδρεια.
1956.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Χρήστος Παπαχρήστου, όταν το αεροσκάφος του κατέπεσε λόγω βλάβης στην περιοχή Σοφάδων Καρδίτσας. http://www.pasoipa.org.gr/ 
1968.—Ο εφημέριος Κλήρος εντάσσεται στην μισθολογική κλίμακα των Δημοσίων Υπαλλήλων.
1979.—Επεισόδια αναρχικών σημειώνονται κατά τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, στο χώρο του Πολυτεχνείου.
1984.—Σκοτώθηκαν στην Όσσα Νομού Θεσσαλονίκης, συνεπεία πτώσεως του αεροσκάφους F-4E ο κυβερνήτης Παντελής Παρασκευάς μαζί με τον Στέφανο Σαρρή, κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.
.—Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου ανακοινώνει την πρόθεσή της να καταστρέψει τους φακέλους κοινωνικών φρονημάτων.
1990.—Στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη η Ιντερπόλ ψάχνει τις αρχαιότητες, που εκλάπησαν από το μουσείο της Κορίνθου. Οι ληστές διέρρηξαν το κτίριο και τραυμάτισαν σοβαρά τον φύλακα, κλέβοντας 285 αντικείμενα. Εννέα χρόνια αργότερα τα περισσότερα από αυτά, [τα 263] εντοπίσθηκαν στο Μαϊάμι των Ηνωμένων Πολιτειών και επιστράφηκαν στην Ελλάδα. Λείπουν όμως ορισμένα πολύ σημαντικά.
1991.—Η τρομοκρατική οργάνωσις 17Ν, εκτοξεύει ρουκέτα εναντίον των γραφείων της ΔΕΗ στους Αγίους Αναργύρους.
1992.—Την αλληλεγγύη της προς τις ελληνικές θέσεις στο Μακεδονικό, εκφράζουν οι ΥΠΕΞ της ΕΟΚ οι οποίοι ανακοινώνουν ότι θα αναγνωρίσουν τη δημοκρατία των Σκοπίων μόνο με μία ονομασία που θα είναι αποδεκτή από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.
1993.—[1-2/5] Με επιτυχία στέφεται η Διάσκεψις των Αθηνών για την Βοσνία, με την υπογραφή του ειρηνευτικού σχεδίου Βανς-Όουεν. Η Συνόδος, πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Nafsika Astir Palace», με την συμμετοχή του Πρωθυπουργού της Ελλάδος, του Ηγέτη των Σέρβων της Βοσνίας, του Σέρβου Προέδρου, των Προέδρων της Νέας Γιουγκοσλαβίας και της Κροατίας, των διαμεσολαβητών του ΟΗΕ και άλλων επισήμων.
1995.—Στο Βατικανό, ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’, σε επιστολή του προς τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, αναφέρει ότι το σχίσμα είναι λάθος και καλεί τους πιστούς σε συναδέλφωση [Λατινική συναδέλφωση!].
2001.—Πεθαίνει, σε ηλικία 75 ετών, ο Μανώλης Εμμανουηλίδης, ο οποίος είχε καταδικαστεί για την δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη.
.
.
.

πηγη...   «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»